معرفی مراکز حمایت گری اجتماعی

معرفی بنیاد خلیج چیسپیک

آیا سازمان های زیست محیطی به حمایت گری اجتماعی نیاز دارند؟


سازمان های غیردولتی فعال در حوزه محیط زیست یکی از اصلی ترین سازمان های غیرانتفاعی هستند که چه در سطح ملی و چه در سطح بین المللی تاثیرات فراوانی بر سیاست های دولت ها داشته اند. این سازمان ها به سبب ماهیت فعالیت هایشان ناگزیر به اجرای پروژه های حمایت گری اجتماعی هستند. این گزارش درآمدی بر تاثیر حمایت گری اجتماعی سازمان های محیط زیستی بر سیاست گذاری و معرفی یکی از نمونه های آن در ایالات متحده است. حمایت گری اجتماعی مهم ترین فعالیت سازمان های فعال در حوزه محیط زیست است. اگرچه بخش بزرگی از تلاش های سازمان های زیست محیطی معطوف به آموزش و ترویج رفتارهای دوستار محیط زیست است، اما می توان استنباط کرد که ترویج این رفتارها نیز ابزاری برای حمایت گری اجتماعی و فشار افکار عمومی بر فرایند سیاست گذاری است.

تاریخ انتشار : ۲۳ شهریور ۹۸

سیاست های محیط زیستی و حمایت گری اجتماعی

مطالعه و ارزیابی سازمان های غیردولتی نشان می دهد که انجمن های محیط زیستی یکی از قوی ترین سازمان های جامعه مدنی هستند. نکته مهم درباره سازمان های فعال در حوزه محیط زیست آن است که بر خلاف سازمان های مدنی اقدامات آنان الزاما به سمت حمایت گری اجتماعی حرکت می کند.

سازمان های خیریه ای بنا به ماهیت خود می توانند بدون توجه به سیاست های دولتی و قوانین و مقررات راسا در مسیر حمایت از گروه هدف خود قرار گیرند. تهیه جهیزیه، اشتغالزایی، تاسیس بانک غذا، ساخت مدرسه و غیره از جمله این اقدامات است.

اما برای گروه های زیست محیطی انجام فعالیت هایی که راسا به حفظ محیط زیست منجر شود بسیار محدود است. برای مثال آنها می توانند یک مرتع را از زباله پاک سازند، اما آیا می توانند رودخانه ای که با فاضلاب شهری آلوده می شود را پاک سازی کنند؟ آیا آنها بدون تاثیر بر سیاست های دولتی می توانند کارخانه ها را مجبور به جلوگیری از آسیب به محیط زیست کنند؟

اتحادیه اروپا در مسیر حذف خودروهای بنزینی قرار گرفته اند، در بریتانیا بر اساس اسناد توسعه ای تا سال 2050 دیگر هیچ خودروی با سوخت فسیلی ساخته نخواهد شد. مالیات بر بنزین در فرانسه به صورت تساعدی بالا می رود و مثال های دیگر که نشان از اهمیت فعالیت های حمایت گری اجتماعی سازمان های زیست محیطی در مسیر رسیدن به اهداف توسعه پایدار دارد.

بنابراین حمایت گری اجتماعی مهم ترین فعالیت سازمان های فعال در حوزه محیط زیست است. اگرچه بخش بزرگی از تلاش های سازمان های زیست محیطی معطوف به آموزش و ترویج رفتارهای دوستار محیط زیست است، اما می توان استنباط کرد که ترویج این رفتارها نیز ابزاری برای حمایت گری اجتماعی و فشار افکار عمومی بر فرایند سیاست گذاری است.

با توجه به آنچه بیان شد شاید بتوان عمده ترین سازمان های غیرانتفاعی که دست به حمایت گری اجتماعی می زنند را سازمان های مدافع محیط زیست دانست. بنابراین در هر کشوری می توان مثال های فراوانی از این نوع سازمان ها پیدا کرد. اما نکته مهم آن است که اکثر این سازمان ها بدون آنکه پروژه مشخصی با عنوان حمایت گری اجتماعی تعریف کنند، از این ابزار استفاده می کنند؛ بنابراین تعداد سازمان هایی که به صورت رسمی پروژه هایی را برای تحت تاثیر قرار دادن سیاست گذاری تعریف کرده باشند بسیار محدود است.

بنیاد خلیج چیسپیک

این بنیاد در سال 1967 و با هدف احیای خلیج چیسپیک و رودخانه ­های مجاور آن تاسیس شده است. این بنیاد در مریلند، ویرجینیا و کلمبیا استقرار دارد، علاوه بر این شامل 15 مرکز میدانی نیز می ­شود. ماموریت این سازمان بر اساس تارنمای آن حفظ خلیج و امن نگه داشتن آن است.

تاریخچه:

در سال 1964 گروهی از فعالان اقتصادی بالتیمور که تمام آنها، ملوان، شکارچیان آبزی یا ماهیگیر بودند، با راجرز مورتون که بعدا نماینده کنگره مریلند شرقی شد، نهاری را ترتیب دادند، آنها از مورتون درباره مشکلاتی که در خلیج دیده بودند، کمک می­ خواستند: ازدیاد قایق ­ها، آدم­ های بیشتر، خانه ­های بیشتر، مدیریت فاضلاب ضعیف و عدم مسئولیت ­پذیری نهادها بخشی از این مشکلات بود. مورتون با بیان اینکه آنها نباید از دولت انتظار انجام کاری داشته باشند، آنان را به تاسیس این نهاد راهنمایی کرد. پیشنهاد او فرایند حمایت ­گری اجتماعی بود! نمایندگی منافع خلیج از طریق ایجاد سازمانی خصوصی و تبدیل مسائل خلیج به مسئله عمومی و سپس تشویق دولت و شهروندان به حل مسئله ایده اصلی مورتون بود.

روش­ها:

این بنیاد برای انجام ماموریت خود از ابزارهای آموزش، حمایت­ گری اجتماعی و دعاوی قضایی استفاده می­ کند.

سوابق:

تفاهم­ نامه خلیج چیسپیک، در دهه هفتاد اعضای بنیاد به عنوان منابع سازمان حفاظت از محیط ­زیست شناخته شدند و برنامه ­های مختلفی در تعامل با یکدیگر انجام دادند، در سال 1981 سازمان حفاظت از محیط­ زیست مسئله گزارش خود را بر روی خلیج چیسپیک قرار داد. در دسامبر 1983 فرمانداران مریلند، پنسلوانیا و ویرجینیا بهمراه شهردار کمبیا در کنفرانسی که یکی از مسائل آن مربوط به بنیاد می­ شد یکدیگر را ملاقات کردند، این ملاقات زمینه ­ای برای تهیه تفاهم ­نامه خلیج شد. این تفاهم ­نامه امکان اجرای برنامه ­های مختلف بعدی برای حفاظت از خلیج را فراهم آورد.

لینک کوتاه https://iran-bssc.ir/?p=2643

حمایت‌طلبی (Advocacy)

بنیاد خلیج چیسپیکحمایت­ گری اجتماعیخلیج چیسپیکمحیط زیست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *